Ons verhaal, #miskraam #2

Zoals jullie misschien al hebben kunnen lezen in mijn vorige post, hebben wij vorig jaar november een miskraam gehad. Maar wat is daar nu nog de nasleep van? En hoelang duurde het voordat we weer opnieuw zwanger waren?

Heb je deze blog nog niet gezien? en zou je dat graag willen, voordat je deze leest? Klik dan hier voor deel 1.

De nasleep van miskraam 1:

Tja hoe zal ik eens beginnen. Om eerlijk te zijn had ik er best wel moeite mee, we hadden ons totaal niet ingesteld dat dit zou kunnen gebeuren. Mijn vriend had er iets minder moeite mee, die kon het makkelijk van zich afzetten en had zoiets de volgende keer beter! We gaan er weer voor.

Het begon voor mij meer een moeten te worden en we waren inmiddels alweer 5 maanden verder en het was nog steeds niet raak. Nu denk je misschien 5 maanden is niet zo lang, sommige vrouwen zijn jaren bezig! Dat klopt maar het begon mij echt even op te vreten.

Ik ben ovulatie testen gaan kopen (60 stuks), vanaf dat moment kon ik het meer gaan los laten, en hebben we op de momenten seks gehad als mijn ovulatie test positief was.

Weer zwanger:

Op 21 april dit jaar had ik weer een positieve test in handen, maar blij? nee ja tuurlijk was ik blij dat ik weer zwanger was maar de angst vloog me meteen om de oren. Ik was zo bang dat het weer mis zou gaan. Maar goed de verloskundige weer opgebeld voor een afspraak en mocht over 2 weken langs komen. Pff weer die 2 weken afwachten dacht ik.. Maar goed, we moeten het er maar mee doen.

Weer een miskraam:

Waar ik al bang voor was op het moment van een positieve test, gebeurde nu weer… Een week voordat we de echo zouden hebben, kreeg ik wat rug achtige weeën en bloed verlies wat al snel doorzette! Ik wist gewoon dit is weer foute boel. En begon ook echt even aan mijn lichaam te twijfelen. Waarom lukt het zwanger worden wel?, Maar waarom blijf ik niet zwanger? En waarom is er zo weinig op internet erover te vinden?

Naar de huisarts:

Het enige wat je kan vinden op Google is als je op herhaalde miskramen zoekt is wat voor onderzoeken je kan laten doen (en niet eens alles staat online) en dat je bij 2 miskramen recht hebt op onderzoeken. Nadat de pijn een beetje weg getrokken was ben ik de huisarts gaan bellen voor een afspraak en kon de volgende ochtend terecht.

Maaarrr wat een kut huisarts (sorry dat ik het zeg) maar dat moest er echt even uit. Na een aantal vragen gehad te hebben van de huisarts, o.a.:

  • Wat voor werk mijn vriend doet
  • Wat voor werk ik doe
  • Hoelang we al bezig waren
  • Hoeveel seks we hadden

Kreeg ik te horen, oké ja probeer het nog maar een jaar, je bent nog jong dus je hebt alle tijd.

Sorry? Moest me echt even inhouden toen ie dat zei. Maar goed ik vroeg dus om een verwijzing naar de fertiliteit. Die kreeg ik niet mee want vond hij niet nodig, dus ik ben daar even uit m‘n slof gevlogen. Hoe moeilijk kan het zijn als ik vraag om een doorverwijzing om die dan ook te geven?, of ben ik nu heel onredelijk?

maarrr jongens de aanhouder wint, eenmaal thuis werd ik terug gebeld door de huisarts en heeft hij de verwijzing via de mail gestuurd.

Naar de fertiliteit kliniek:

Na 2 weken konden we gelukkig al meteen te recht bij de kliniek, maar moest wel alleen komen i.v.m. COVID-19. Eenmaal binnen kon ik de weg al niet vinden en werd ik van de ene kant naar de andere kant gestuurd. Na 20 minuten had ik dan eindelijk de plek gevonden waar ik moest zijn en kon ik gaan wachten in de wacht ruimte, het voelde nogal confronterend voor mij want in diezelfde ruimte waar ik moest zijn voor de fertiliteit zat blijkbaar ook een verloskundige, dus ik zag overal maar die zwangere buiken en begon een beetje weg te dromen.

Mevr. Stasse klonk het ineens vanuit de verte. Dus ik stond op en liep mee de spreekkamer in. Nou mevrouw zegt u het maar waar kan ik je mee helpen, dus heel m’n verhaal gedaan en kon gaan liggen in de stoel.

Hij wilde eerst even kijken naar mijn baarmoeder d.m.v een inwendige echo. Deze zag er prima uit, dus ik vroeg tot verbazing en de cystes dan? Want mijn vorige huisartsen hadden bij mij de diagnose PCOS vast gesteld.
U heeft geen PCOS, daar heeft u veel te weinig cystes voor, Ow oké zei ik verbaasd. Vroeg maar meteen aan hem wat hij nog wilde onderzoeken. We gaan je laten prikken op:

  • Glucose
  • Schildklierafwijkingen
  • Bloedstolling (Maar dat zou pas over 10 weken gaan)

Ik kon meteen door lopen om te gaan bloed prikken voor die 2 dingen en zou dan aan het eind van volgende week de uitslag telefonisch te horen krijgen.

De uitslag:

Ik werd inderdaad gebeld door dezelfde dokter die ik toen had. De uitslagen zijn prima, niks afwijkends gevonden. Ow oké, en nu? Wat zijn de vervolgstappen? Niks, u kunt zwanger worden dus er is geen probleem.

Nouja er is wel een probleem want zwanger blijven lukt op de 1 of andere manier niet. Ja sorry maar we kunnen niks voor u doen, u kunt het nog een jaar proberen, mocht het niet lukken om zwanger te worden dan kan je terug komen. Tot ziens mevrouw en de Hoorn werd er op gegooid.

Nou daar zat ik dan… Shakend van kwaadheid want waarom word je hier niet serieus genomen? Dus kortom mensen die helemaal niet zwanger kunnen worden kunnen het traject in, maar mensen met herhaalde miskramen of dit er nu 2, 6 of 12 zijn worden afgewimpeld als een pech gevalletje, de volgende keer gaat het vast lukken..

Het enige voordeel is dat deze miskraam snel achter de rug was en dat we weer snel opnieuw konden proberen. Zal het dit keer weer zo lang duren, voordat het weer raak is?

Aanbevolen artikelen

1 Reactie

  1. […] Misschien heb je op m’n blog al kunnen lezen dat ik al 2 miskramen heb gehad, zo niet kan je hier deel 1 en hier deel 2 teruglezen […]

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: