Nog geen halfjaar later of ik had weer pech met mijn scooter. Op 26 april, een dag voor Koningsdag, kreeg ik mijn 2e scooter ongeluk, niet zo heftig als de vorige keer, maar het herstel van dit ongeluk duurde wel langer en ben nog steeds niet helemaal hersteld en of dat dat ooit gaat gebeuren is nog maar de vraag… Je leest mijn verhaal in deze blog.

Onderweg naar m’n werk

Op 26 april reed ik zoals gewoonlijk op mijn scooter naar m’n werk, wat voorzichtiger dan normaal na mijn vorige scooter ongeluk.

Op het kruispunt in Teteringen krijgen fietsers/snor scooters tegelijkertijd groen dus ik kijk daar altijd goed uit of een auto mij heeft gezien, nu dus ook. Het bedrijfsbusje sloeg rechtsaf waar ik ging oversteken en ik keek nog en hij leek te stoppen maar zodra ik over stak, wilde hij weer door rijden en in m’n oog hoek zag ik het gebeuren en dacht niet weer hea, dus ik week uit zodat de auto me niet zou raken, alleen door glad wegdek van de regen gleed ik onderuit en ik kwam lelijk te val.

De man in kwestie stopte en vroeg of het ging dus ik riep m’n been ligt klem onder m’n scooter, de man trok de scooter van me af en zette hem even aan de kant, maar omdat ik klaagde aan pijn aan m’n vingers en knie is de politie en ambulance auto ter plaatse gekomen. De politie wilde m’n telefoonnummer weten die ik op dat moment niet kon opnoemen, ik was het gewoon vergeten. Ik zat op de koude grond dus kreeg een reddingsdeken om me heen! Zodra de ambulance er was werd ik omhoog geholpen door de politie en ter plekke gecontroleerd, bij m’n knie konden ze niet bij dus dat lieten ze voor wat het was, maar mijn vingers waren aan het opzwellen en dus moest ik mijn ring alvast af doen voordat deze begon te knellen.

Ik hoefde niet mee naar het ziekenhuis, maar moest dezelfde dag of de dag erna wel even de huisarts bellen i.v.m mijn vingers. Samen met de politie en de man van de bedrijfs auto hebben we het schade formulier ingevuld. Omdat ik niemand had die mijn scooter kon mee nemen naar huis is 1 politie agent op mijn scooter naar huis gereden en door de andere ben ik thuis gebracht, ondertussen werd ik gebeld door mijn werk want ja die vroegen zich af waar ik bleef… Natuurlijk legde ik uit wat er zojuist gebeurd was en vroegen zich af of ik nog kwam werken waarop ik ‘ja’ antwoordde. Zodra ik thuis ben ga ik de bus pakken en kom ik eraan, want rijden met die vingers kon ik niet meer..

Meteen aan het werk

Nadat ik was afgezet door de politie ben ik gelijk naar de bus gaan lopend, nog al trillend van wat er zojuist weer was gebeurd kon ik meteen de bus pakken en zo’n halfuur later stond ik weer op de werkvloer! Had een paar pleisters gevraagd want mijn vingers zaten nog onder het bloed, en werd raam 1 gezet want veel meer dan dat kon ik niet..

In mijn pauze besloot ik de huisarts te bellen want mijn vingers werden steeds blauwer en dikker, ik kon s’ middags al terecht, maarja ik moest werken tot 17 uur, dus ik vroeg of het de dag erna kon, dat ging niet want dan was het Koningsdag en waren ze gesloten dus zou het de dag na Koningsdag pas kunnen. Toevallig zat ik net met een manager pauze te houden en vroeg hoelaat die afspraak dan zou zijn bij de huisarts dus ik reageerde om 16 uur, waarop ze antwoordde ga maar ik regel wel wat!

Van huisarts naar ziekenhuis

Toen ik bij de huisarts aan kwam en ze keek erna heeft ze vrijwel meteen het ziekenhuis gebeld, ze wilde niet een wachten tot morgen.

Ik meteen door naar het ziekenhuis om foto’s te maken, gelukkig was er geen breuk te zien maar waarschijnlijk wel zwaar gekneusd en werd ik door gestuurd naar de gips kamer, en het duurde maar, heb er denk zo’n 2 uur gezeten voordat ik eindelijk naar binnen mocht, zo hebben ze m’n vingers met 3en aan elkaar getaped, zodat ze wat steun aan elkaar hadden en deze mocht ik thuis dan zelf vervangen na het douchen, en moest ik er 6 weken om laten zitten.

Het herstel

Dit herstel duurde langer dan de vorige keer, eigenlijk ben ik nog steeds herstellende… Ik ben nadat ik uit het ziekenhuis kwam ook de ziektewet in gegaan omdat ik gewoon vrij weinig kon op dat moment en de uren ben ik met de bedrijfsarts gaan regelen om het rustig aan op te pakken, want helemaal thuis zitten wilde ik ook niet…

Inmiddels ben ik gelukkig wel weer uit de ziektewet en draai ik weer normale uren. Bij de hand fysio ben ik uit behandeld want ze kan niks meer voor me doen. Afgelopen 7 december heb ik een 2e spuit in m’n vinger gekregen in de hoop dat m’n vinger nog wat rechter komt, maar ik heb mijn twijfels… Mocht dat alsnog niet helpen zitten ze aan een operatie te denken maar ik twijfel of ik dat wel moet gaan doen, niet dat ik er straks nog meer last van hebt want er zitten zoveel pezen in je vingers dat het een risicovolle operatie zal zijn!

Helaas blijft mijn vinger nog steeds krom staan en dat is iets waar ik mee zou moeten leren leven.. Sommige dingen zou ik niet meer keer i.v.m de pijn als ik een bepaald iets doet… In het nieuwe jaar moet ik weer op controle, dus ben benieuwd wat de stand van zaken dan zijn!

10 Reacties

  1. Wat naar dat je hier blijvend letsel aan hebt overgehouden. Veel beterschap nog voor je vinger. Hopelijk heb je er in de toekomst zo min mogelijk last van.

  2. Jeetje wat ontzettend heftig! Behalve het letsel kan ik mij goed voorstellen dat je hier ook emotioneel iets aan overhoud. Heel veel sterkte!

  3. Dat is goed schrikken en dan in een waas door naar je werk. Een operatie voor je vingers, ik zou daar ook alle voordelen en nadelen van willen weten.

  4. Dit ziet er allemaal niet zo goed uit. Ik snap niet dat ze je niet direct meegenomen hebben naar het ziekenhuis. Ik hoop dat je toch snel beter bent en kan rekenen op een volledig herstel.

    1. Ja de ambulance kwam met auto dus geen busjes etc maar ze vonden het niet nodig om op dat moment me mee te nemen, ik kon een afspraak maken bij de huisarts omdat ze er vanuit gingen dat het niet gebroken was maarja dus wel zodanig zwaar gekneusd dat ik er nu nog last van heb

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: